διαζύγιο λόγω κλονιστικών γεγονότων

Σύμφωνα με το άρθρο 1439§1 ΑΚ, καθένας από τους συζύγους μπορεί να ζητήσει διαζύγιο, όταν οι μεταξύ τους σχέσεις έχουν κλονισθεί τόσο ισχυρά από λόγο που αφορά το πρόσωπο του εναγομένου ή και των δύο συζύγων, ώστε βάσιμα η εξακολούθηση της έγγαμης συμβίωσης να είναι αφόρητη για τον ενάγοντα.

Με τη διάταξη αυτή καθιερώνεται ως λόγος διαζυγίου ο αντικειμενικός κλονισμός της έγγαμης σχέσης, χωρίς να απαιτείται το στοιχείο της υπαιτιότητας για να μπορεί να ζητηθεί το διαζύγιο. Έτσι, ο ενάγων, για τη θεμελίωση και παραδοχή της αγωγής διαζυγίου, θα πρέπει να επικαλεσθεί και αποδείξει, ότι ο γάμος έχει κλονισθεί από ορισμένα γεγονότα, που αναφέρονται στο πρόσωπο του εναγομένου ή και των δύο συζύγων (με την έννοια της υπάρξεως αιτιώδους συνδέσμου ανάμεσα στα αντικειμενικώς κλονιστικά γεγονότα αυτά και στο πρόσωπο του εναγομένου συζύγου ή και των δύο) και ότι ο κλονισμός είναι τόσο ισχυρός, ώστε βάσιμα η εξακολούθηση της συμβίωσης να έχει καταστεί αφόρητη για τον ενάγοντα. Η μοιχεία αποτελεί γεγονός βάσει του οποίου τεκμαίρεται ότι επήλθε ο ισχυρός κλονισμός της έγγαμης συμβίωσης.
Αν το κλονιστικό γεγονός αφορά και τους δύο συζύγους, το προς διάζευξη δικαίωμα γεννάται ανεξάρτητα από το ποιόν βαρύνει περισσότερο η ύπαρξη του και από το αν υπάρχει υπαιτιότητα στο πρόσωπο του ενός μόνο. Αν, όμως, το κλονιστικό γεγονός συνδέεται αποκλειστικά με το πρόσωπο του ενάγοντος, δεν γεννάται υπέρ αυτού δικαίωμα διαζεύξεως με βάση την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 1439 §1 ΑΚ.
Η λύση του γάμου επιτυγχάνεται με αμετάκλητη δικαστική απόφαση, αφού ασκηθεί αγωγή διαζυγίου εκ μέρους ενός εκ των δύο συζύγων ή κατόπιν ασκήσεως δύο αντιθέτων αγωγών διαζυγίου από τον κάθε έναν από τους συζύγους , η οποία ή οι οποίες αγωγές συζητούνται ενώπιον του κατά τόπον αρμοδίου Μονομελούς Πρωτοδικείου.