διάσταση συζύγων

Εφόσον οι σύζυγοι βρίσκονται σε διάσταση συνεχώς για χρονικό διάστημα που υπερβαίνει τα δύο τουλάχιστον χρόνια ο κλονισμός τεκμαίρεται αμάχητα και το διαζύγιο μπορεί να ζητηθεί. Η αγωγή διαζυγίου μπορεί να ασκηθεί έστω και αν ο λόγος του κλονισμού αφορά το πρόσωπο του ενάγοντος. Μοναδική προϋπόθεση που τίθεται δηλαδή για την έκδοση του διαζυγίου είναι οι δύο σύζυγοι να βρίσκονται σε διάστα-ση για χρονικό διάστημα τουλάχιστον δύο ετών. Η συμπλήρωση του χρόνου διάστασης δεν εμποδίζεται από μικρές διακοπές που έγιναν ως προσπάθεια αποκατάστασης των σχέσεων ανάμεσα στους συζύγους. Με την διάταξη αυτή καθιερώνεται ως λόγος διαζυγίου ο αντικειμενικός κλονισμός της έγγαμης σχέσης των συζύγων. Εάν λοιπόν στο Δικαστήριο αποδειχθεί η διετής διάσταση, η οποία υπολογίζεται αναδρομικά από το χρόνο της πρώ-της στο ακροατήριο συζήτησης της αγωγής, κατά τον οποίο κρίνεται το κεκτημένο του κατα-γόμενου στη δίκη δικαιώματος, τεκμαίρεται αμάχητα ο κλονισμός των σχέσεων των συζύ-γων και το Δικαστήριο προχωρεί στη λύση του γάμου (διαζύγιο).

Ως διάσταση νοείται εκείνη κατά την οποίαν οι σύζυγοι απομακρύνονται φυσικά και ψυχικά μεταξύ τους, με τη θέληση να μην έχουν πλέον κοινωνία βίου, ανεξάρτητα από το εάν η απομάκρυνση αυτή, ως πραγματικό γεγονός, είναι αποτέλεσμα της πρωτοβουλίας του ενός από τους συζύγους ή και των δύο και ανεξάρτητα από το εάν διαμένουν στην ίδια κατοικία και υπάρχει χωρισμός από τραπέζης και κοίτης. Η υποκειμενική πρόθεση διακο-πής της έγγαμης συμβίωσης (ψυχικό στοιχείο) που δεν αφορά υποχρεωτικά τον ενάγοντα ή μπορεί να αφορά και τους δύο, δεν αρκεί να αποτελεί ενδόμυχη διάθεση ή επιθυμία, αλλά πρέπει να εκδηλώνεται και εξωτερικά. Χαρακτηριστική περίπτωση είναι όταν ο ένας σύζυγος εγκαταλείπει αυθαίρετα τον άλλο (εγκατάλειψη συζυγικής στέγης). Με το ανωτέρω περιεχόμενο της διάστασης ο νόμος, για να διευκολύνει την προσπάθεια αποκατάστασης των συζυγικών σχέσεων, δεν θεωρεί ότι παρεμποδίζουν τη συμπλήρωση του χρόνου οι μικρές διακοπές της διάστασης που γίνονται προς επίτευξη της αποκατάστασης, παρά το ότι, στην περίπτωση αυτή, ελλείπει η πρόθεση διακοπής της συμβίωσης. Η διάσταση δεν αναιρείται, ούτε από το γεγονός ότι ο ένας σύζυγος αναγκαστικά λόγω της εργασίας του διαμένει σε άλλο τόπο εάν κατά την απουσία του αυτή έχει εκδηλώσει σαφώς τη βούληση του να απομακρυνθεί ψυχικά από τον άλλο σύζυγο, ώστε να μην έχει πλέον κοινωνία βίου, ούτε από τυχόν επισκέψεις στην οικογενειακή στέγη και από μέρους του απομακρυνθέντος από αυτή συζύγου, προς εκδήλωση ενδιαφέροντος για προβλήματα που απασχολούν την σύζυγο και τα παιδιά που διαμένουν με αυτή, εάν δεν αναιρείται η σταθερή πρόθεση διά-σπασης του συζυγικού δεσμού, και εξακολουθεί να υπάρχει από της πλευράς τουλάχιστον του ενός συζύγου.