χρησιδάνειο

Με τη σύμβαση χρησιδανείου, ο χρήστης παραχωρεί στο χρησάμενο, για ορισμένο ή αόριστο χρόνο, χωρίς αντάλλαγμα (δωρεάν παραχώρηση) ένα πράγμα (κινητό ή ακίνητο). ​Ο χρησάμενος έχει την υποχρέωση να αποδώσει το πράγμα μετά τη λήξη της σύμβασης ή σε περίπτωση σύμβασης αορίστου χρόνου, μετά την καταγγελία της. Συνηθισμένη περίπτωση αποτελεί η δωρεάν παραχώρηση κατοικίας ή επαγγελματικής στέγης (γραφείου, μαγαζιού) σε συγγενικό πρόσωπο (γονείς, παιδί), αλλά μπορεί να γίνει και προς οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο.

Ο όρος δωρεάν παραχώρηση χρήσης είναι ουσιώδης, διότι αν συμφωνήθηκε αντάλλαγμα, η σύμβαση αυτή δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως χρησιδάνειο, αλλά συνήθως ως μίσθωση ή άλλη μικτή σύμβαση, μη ρυθμιζόμενη πάντως από τις διατάξεις περί χρησιδανείου. Ως αντάλλαγμα θεωρείται κάθε παροχή που λαμβάνει ο χρήστης δυνάμει της συμβάσεως, καθώς και κάθε ωφέλεια που έχει αυτός από τη χρήση του πράγματος από τον χρησάμενο, εφόσον αυτή υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις είναι τόσο σημαντική που να αφαιρεί από την πράξη του χρήστη τον χαρακτήρα της αγαθοσύνης που οριοθετεί το χρησιδάνειο από τις άλλες συμβάσεις. Πρόκειται για σύμβαση που καταρτίζεται μόνο με και από την εκτέ-λεση της παροχής από τον χρήστη. Παράδοση της χρήσης αποτελεί η θέση του χρησαμέ-νου με τέτοια σχέση προς το πράγμα, ώστε να μπορεί να το χρησιμοποιεί. Επομένως, ανάλογα με το περιεχόμενο της σύμβασης, τη φύση της συγκεκριμένης χρήσης και γενικώς των περιστάσεων, η παροχή του χρήστη συνίσταται συνήθως σε πράξη αυτού, δηλαδή στην παράδοση του πράγματος, δηλαδή της φυσικής εξουσίας επ’ αυτού, αλλά δεν απο-κλείεται να συνίσταται και σε παράλειψη ή ανοχή του χρήστη. Τέλος η παράδοση της χρή-σης μπορεί να επιτευχθεί και χωρίς καμιά υλική πράξη του χρήστη, με την απλή αλλαγή της διαθέσεως του χρησαμένου, όταν π.χ. αυτός, έχοντας την νομή του πράγματος, αντι-φωνεί αυτήν προς τον χρήστη, διατηρώντας όμως την κατοχή λόγω χρησιδανείου. Από τα παραπάνω συνάγεται ότι ο χρησάμενος δεν αποκτά νομή επί του πράγματος, αλλά μόνο την κατοχή αυτού, και ασκεί τη νομή, η οποία παραμένει στον χρήστη, στο όνομα του τελευταίου, με αποτέλεσμα όσο διαρκεί η σύμβαση του χρησιδανείου να μην μπορεί ο χρησάμενος να χρησιδεσπόσει του πράγματος. Το είδος και η διάρκεια ρυθμίζονται από διατάξεις ενδοτικού δικαίου, ώστε μπορεί να συμφωνηθεί ότι ο χρήστης μπορεί να αναζη-τήσει την επιστροφή του πράγματος οποτεδήποτε, οπότε ο χρησάμενος υποχρεούται άμεση απόδοσή του, ακόμα και αν δεν ολοκλήρωσε τη χρήση του. Το δικαίωμα όμως του χρήστη για αναζήτηση του πράγματος πρέπει να ασκείται όπως επιβάλλει η καλή πίστη και όχι άκαιρα.