τραπεζικός λογαριασμός

Όταν στον τραπεζικό λογαριασμό δεν υπάρχουν συνδικαιούχοι και αποβιώσει ο δικαι-ούχος του λογαριασμού, τότε το υπόλοιπο της κατάθεσης περιέρχεται στους κληρονόμους του θανόντος, ως κληρονομία εξ αδιαθέτου ή από διαθήκη. Στις περιπτώσεις αυτές η Τράπεζα, προκειμένου να δώσει τα χρήματα και ο κληρονόμος αντίστοιχα για να τα εισπράξει, ζητάει την νομιμοποίηση του κληρονόμου, δηλαδή να προσκομίσει δικαιολο-γητικά που πιστοποιούν το κληρονομικό δικαίωμα του θανόντος (πιστοποιητικό περί μη δημοσίευσης διαθήκης, περί μη αποποίησης κληρονομίας κλπ). Στις περισσότερες των περιπτώσεων η Τράπεζα ζητάει από τον κληρονόμο να προσκομίσει κληρονομητήριο, ιδίως όταν το ποσό είναι μεγάλο ή όταν υπάρχουν μετοχές, χαρτοφυλάκιο, ομόλογα κλπ στην κατοχή της τράπεζας.

Σε περίπτωση που υπάρχει κοινός τραπεζικός λογαριασμός και ανεξαρτήτως του εάν τα κατατεθέντα χρήματα ανήκαν σε όλους υπέρ των οποίων έγινε η κατάθεση ή σε μερικούς απ` αυτούς, παράγεται μεταξύ του καταθέτη και του τρίτου αφενός και του δέκτη της κατά-θεσης (τράπεζα) αφετέρου ενεργητική εις ολόκληρον ενοχή, με αποτέλεσμα η ανάληψη των χρημάτων της κατάθεσης (είτε όλων είτε μέρους αυτών) από κάποιον που είναι δικαιούχος να γίνεται εξ ιδίου δικαίου, εάν δε αναληφθεί ολόκληρη η χρηματική κατάθεση από έναν δικαιούχο, επέρχεται απόσβεση της απαίτησης εις ολόκληρον έναντι του δέκτη της κατά-θεσης (τράπεζας) και ως προς τον άλλον. Δηλαδή ο δικαιούχος που δεν ανέλαβε χρηματικό ποσό, ο οποίος από το νόμο πλέον αποκτά απαίτηση (έναντι εκείνου που ανέλαβε ολόκλη-ρη την κατάθεση) για την καταβολή ποσού ίσου προς το μισό της κατάθεσης, εκτός εάν από τη μεταξύ τους εσωτερική σχέση προκύπτει άλλη αναλογία ή δικαίωμα επί ολόκληρου του ποσού ή έλλειψη δικαιώματος αναγωγής, από μέρους αυτού, που δεν προέβη στην ανάληψη του ποσού. Σε περίπτωση θανάτου ενός από τους καταθέτες, δεν χωρεί υποκα-τάσταση αυτού από τους τυχόν κληρονόμους του έναντι της τράπεζας, κατά της οποίας και δεν μπορούν να στραφούν, επικαλούμενοι την κληρονομιά εκ διαθήκης ή εξ αδιαθέτου), διότι, διαφορετικά, θα επερχόταν μεταβολή του προσώπου του καταθέτη χωρίς την συγκα-τάθεση της τράπεζας. Ο επιζών καταθέτης, ως εις ολόκληρον δανειστής απέναντι στην τράπεζα, ενδεχομένως να εισπράξει και ολόκληρο το ποσό της κατάθεσης, οπότε ο κληρο-νόμος ή οι κληρονόμοι του αποθανόντος θα μπορεί να αξιώσει απ` αυτόν το τμήμα εκείνο της κατάθεσης που αναλογεί στον δικαιοπάροχό τους με βάση τις εσωτερικές σχέσεις των καταθετών. Εάν, όμως, έχει τεθεί ο όρος του άρθρου 2 Ν 5638/1932, σε περίπτωση θανά-του ενός από τους καταθέτες, περιέρχεται αυτοδικαίως («ιδίω ονόματι» και «εξ ιδίου δικαίου) η κατάθεση και ο απ’ αυτήν λογαριασμός στους επιζώντες, έναντι των οποίων οι κληρονό-μοι του αποθανόντος καταθέτη δεν μπορούν να στραφούν και να αξιώσουν το κατά τις εσωτερικές σχέσεις τμήμα της κατάθεσης, που αναλογούσε σε εκείνον, όπως θα μπορούσαν αν δεν είχε τεθεί ο ως άνω όρος, του οποίου σε αυτό και μόνο εξαντλείται η νομική ενέργεια.