αποποίηση κληρονομίας

Ο κληρονόμος, εκ διαθήκης ή εξ αδιαθέτου, αποκτά αυτοδικαίως την κληρονομιά δια μόνου του θανάτου του κληρονομουμένου, χωρίς να απαιτείται οποιαδήποτε ενέργεια εκ μέρους του, ακόμα και χωρίς την γνώση ή την θέληση του. Το δικαίωμα όμως αυτό της αυτοδίκαιης κτήσεως της κληρονομιάς είναι προσωρινό και μετακλητό, γιατί τελεί υπό την εκ του νόμου τιθέμενη αίρεση της εμπροθέσμου αποποιήσεως της κληρονομιάς (1847), δηλαδή δικαιού-ται ο κληρονόμος να αποποιηθεί κατά βούληση την επαχθείσα σ’ αυτόν εκ διαθήκης ή εξ αδιαθέτου κληρονομιά, οπότε η κτήση αναιρείται εξ υπαρχής και θεωρείται ως εάν να μην έγινε ποτέ.
Η αποποίηση της κληρονομιάς είναι δήλωση του κληρονόμου ότι αποκρούει, δεν δέχεται την επαχθείσα σ’ αυτόν εκ διαθήκης ή εξ αδιαθέτου κληρονομιά. Σε περίπτωση, που ο κληρονόμος είναι ανήλικος, απαιτείται άδεια Δικαστηρίου για να αποποιηθεί. Η αποποίηση της κληρονομιάς συνιστά μονομερή δικαιοπραξία και γίνεται ενώπιον του Γραμματέως του Δικαστηρίου της κληρονομιάς εντός προθεσμίας τεσσάρων μηνών, που αρχίζει από τότε που ο κληρονομούμενος έλαβε γνώση της επαγωγής και του λόγου αυτής. Επί εκ διαθήκης όμως κληρονομικής διαδοχής η ανωτέρω προθεσμία δεν αρχίζει πριν από την δημοσίευση της διαθήκης. Η αποποίηση είναι άκυρη εάν είχε προηγηθεί ρητή ή σιωπηρή δήλωση αποδοχής κληρονομιάς. Ρητή αποδοχή υπάρχει, όταν ο προσωρινός κληρονόμος ευθέως, δια λόγων, γραπτώς ή προφορικώς εκφράζει την βούληση του να είναι οριστικός (π.χ αίτηση για παροχή κληρονομητηρίου). Σιωπηρή αποδοχή υπάρχει, όταν η βούληση του προσωρινού κληρονόμου να είναι οριστικός προκύπτει από την έναντι της κληρονομιάς συμπεριφορά του, δηλ. από πράξεις ή παραλείψεις του, που καθ’εαυτές εμπεριέχουν εξωτερίκευση της βουλήσεως προς ανάμιξη στην κληρονομιά και οριστική αποδοχή της, ενώ άλλες πράξεις, αντιθέτως, δεν εκφράζουν καθ’εαυτές βούληση αποδο-χής, όπως είναι πράξεις απλής διαχειρίσεως της κληρονομιάς ή και διοικήσεως της χάριν του μέλλοντος κληρονόμου. Επίσης από την άπρακτη πάροδο της προθεσμίας αποποιή-σεως τεκμαίρεται αμαχήτως από τον νόμο η αποδοχή της κληρονομιάς. Αποτέλεσμα της αποποίησης κληρονομίας είναι ότι ο κληρονόμος δεν ευθύνεται πλέον για τα χρέη της κληρονομίας και ταυτόχρονα δεν αποκτά κανένα δικαίωμα επ ‘αυτής.